çok düşünürmüş gibi hiç düşünmeden davranıp,sonra bir güzel kalıplar,kılıflar uyduruyorum ona.bunları düşünürken dudaklarım,babamın memnuniyetsizken takındığı,burnun bir tarafı kalkık,tiksinen ifadesi cuk oturuyor yüzüme.
halbuki kendimi düşünüyorum...kendimden mi tiksiniyorum...

sor dedi cansel...''neden?her şey ayrıntıda gizli,suçlu hep onlar değil...''