yeni bir dönem başlıyor.

artık onuh hiç sevmiyorum.öyle sevmiyorum ki onun için döktüğüm gözyaşlarına,harcadığım zamana,giyinirken girdiğim stresli anlardan,insanlara söylediğim yalanlara kadar tiksindiriyor beni kendinden.bir insan bu kadar boş, bu kadar ukala, bu kadar ahlaksız olabilir,oysa ben onu kafamda ne üstün özelliklerle donatmıştım.tam tersi bir adam çıkardı karşıma tanrı ama ben onu hakedecek hiç bir şey yapamadım.
şimdilerde yine elim kolum bağlı,cebimde sadece günü atlatacak kadar para.içmek için her gün yeni bir yol bulan bir ayyaş hal içinde bedenimi,vaktimi,varolduguna bir zamanla kuvvetle inandığım yeteneklerimi harcıyorum.
ne yapmalı?
belki de bugün bir-iki projeyi hayata geçirmek için gerekli çalışmalara başlamalı!