bir tarihe tanıklık ettiğim için sevinmeli miyim?yoksa nefret mi etmeliyim yaşadığım zamandan?
belki her zaman beşeri faktörlerin de yadsınamaz etkisiyle büyük felaketler yaşadı insanlık.
artık çok görmekten duyarsızlaştığım ''filistin'e insani yardım götürüyoruz'' afişlerinin bir deste insanın ölümüyle sonuçlanacağını aklımdan bile geçiremezdim.
final döneminde belki ekibimin de etkisiyle an be an takip ettim yaşananları,bir yandan iskenderun'dan ölüm haberleri geldi bir yandan yer altından...kulağıma,gözüme.
üzülüyorum ben.

mekan-insan kombinasyonuma değişiklik aradığım anlarda yine o büyük güç tuttu elimden ve beni bir yere yerleştirdi.burada mutluyum.

ama gerçek dünya beni hayallerimden,duygularımdan,kabuslarımdan bile kirli.

elim kolum bağlı,açmak için...?

hukuk?

inancımı yitirtme bana, sana da...

3siyah3beyaz3kırmızı,3yeşil.